Arbois in Montagnes du Jura - het Franse Juragebergte - enkele fraaie streetviews

De provincie Gerona is de eerste Spaanse provincie bij de passage van de grens met Frankrijk.

Booking.com heeft een aanbod van meer dan 2.330.186 accommodaties over de hele wereld.

Kreta is het grootste en meest zuidelijke eiland van Griekenland. Het heeft voor ieder wat wils.

Rhätische Bahn UNESCO werelderfgoed.  Onlangs zijn het Albula- en Berninatraject van de Rhätische Bahn in de lijst van UNESCO werelderfgoederen opgenomen. Hiermee is de Rhätische Bahn pas de derde spoorlijn ter wereld die door de UNESCO als «universal outstanding» is beoordeeld.
De «Rhätische Bahn in het landschap Albula/Bernina» is een meesterwerk, dat is ontstaan door een complex samenspel van politiek, economie, techniek, cultuur en natuur. De beide unieke spoorwegtracés voegen zich met spectaculaire kunstbouwwerken als viaducten en keertunnels op harmonische wijze in het adembenemende berglandschap van Graubünden.

Het 122 kilometer lange traject begint in Thusis en gaat via St. Moritz naar Tirano in Italië. Onderweg kom je over 196 bruggen, door 55 tunnels en langs 20 dorpen. Heel bijzonder is dat op het steilste gedeelte zonder hulp van tandraderen een stijging van 70 0/00 wordt overwonnen. De ongeveer 100 jaar oude treininfrastructuur bevindt zich in een zeer goede en nog intacte staat. De treinlijnen vormen een schakel tussen het Duitstalige, Rhetoromaanse en Italiaansetaalgebied van Graubünden. Tegelijk geven ze een goede kijk op cultuurhistorisch belangrijke plekken, dit nog afgezien van de spoorwegtechnische kunstbouwwerken langs de route. De Albula- und Berninalijn zijn wonderwel ingebed in het omringende hooggebergte. Het uitzicht vanuit de trein is fenomenaal. Je reist van het romantische Albuladal naar het zonovergoten Engadin, het mondaine St. Moritz en dan via de gletsjerwereld van de Bernina naar het mediterrane Valtellina. Het hoogalpine station Ospizio Bernina (2253m) ligt maar 90 minuten verwijderd van Tirano in Italië, het eindpunt van de lijn (429m). De «Rhätische Bahn in hetlandschap Albula/Bernina» is misschien wel de mooiste noord-zuidverbinding die er is, en op zijn minst een unieke belevenis in de Alpen.


De derde werelderfgoed-spoorlijn

Het kandidatuurdossier van de «Rhätische Bahn in het landschap Albula/Bernina» werd in 2006 in Parijs aan UNESCO overhandigd en daarna door de internationale monumentenraad ICOMOS beoordeeld, met een positief advies aan UNESCO. Het werelderfgoedcomité besloot in juli 2008 definitief de Rhätische Bahn in de erfgoedlijst op te nemen. Het is overigens pas de derde spoorlijn die deze erkenning als €žuniversal outstanding" heeft gekregen.
Pionierswerk met uniek karakter - kandidatuurcriteria

Het werelderfgoed werd ingeschreven volgens de criteria van de «Operational Guidelines forthe Implementation of the World Heritage Convention» en wel met de volgende motivatie: teneerste is de «Rhätische Bahn in het landschap Albula/Bernina» een voorbeeld van pionierswerkvan moderne ingenieurskunst en architectonische constructie van het begin van de 20ste eeuw,«ontstaan uit een uniek samenspel van natuur, cultuur en technologie». Ten tweede is de lijneen voorbeeld van een spoorweg die harmonisch in het hooggebergte is geïntegreerd. Datberust niet op toeval, maar is het gevolg van een vooruitziende blik en oog voor een geslaagdsamenspel tussen technische innovatie en respect voor het landschap.


Werelderfgoed van universele waarde - samenspel

De «Rhätische Bahn in het landschap Albula/Bernina» is een meesterwerk, tot stand gekomendankzij goed samenspel tussen politiek, economie, techniek, cultuur en natuur. In politiekopzicht speelt de spoorlijn een bindende rol in het cultureel en taalkundig zo veelzijdige kantonGraubünden. In economisch opzicht was de Albulalijn een belangrijke factor in de ontwikkelingvan het eens puur agrarische Engadin tot moderne toerismebestemming. Wat de techniekbetreft zijn zowel de Albulalijn met zijn ingewikkelde trajectvoering als ook de van het begin afaan geëlektrificeerde Berninabahn uit historisch oogpunt als zeer innovatief te beschouwen. Incultureel opzicht vormen de treinlijnen een schakel tussen de Duitstalige, Rhetoromaanse enItaliaanstalige bevolkingsgroepen van Graubünden en tussen de vele cultuurhistorische plekkenlangs de route, dit nog afgezien van de spoorwegtechnische kunstbouwwerken. Tenslottevoegen de Albula- en Berninalijn zich harmonisch in het hooggebergtelandschap, een prestatievan jewelste.

Complexe techniek

Hoewel de Albula- en Berninalijn een verschillend concept hebben, vullen ze elkaar aan envormen zo toch een eenheid. De Albulalijn is een voorbeeld van een bergspoorlijn uit dehoogtijdagen van het spoorwegtijdperk die met veel kosten en technische meesterstukjes isaangelegd. Met zijn grote aantal stenen en in hoogte en lengte variërende viaducten, debouwtechnisch complexe en deels over elkaar heen liggende keertunnels en de langetoptunnel, de overige architectonische kunstbouwwerken en door de bedrijfsvoering zelf heeftdeze lijn alle kenmerken van een hoofdspoorlijn, terwijl het toch een smalspoorbaan is. Bij deaanleg van de Berninabahn ging de technische innovatiekracht nog verder. Door de na deeeuwwisseling opkomende aanleg van energiecentrales in het Berninagebied kon de spoorlijnals elektrische overlandlijn aangelegd en konden stijgingen tot 70 0/00 overwonnen worden.

Net als 100 jaar geleden - intacte spoorweginfrastructuur

Het landschap rond de Albula- en Berninalijn werd al ten tijde van de aanleg van de spoorlijnenbewonderd. Het inpassen van de spoorweginfrastructuur in het landschap kreeg daarom veelaandacht. Gelukkig, want het is een unieke belevenis om met de trein van het romantischeAlbuladal naar het zonovergoten Engadin te sporen, langs het mondaine St. Moritz en dan doorde hoogalpine gletsjerwereld van de Bernina en te eindigen in het mediterrane Valtellina. Eenreis van gletsjers naar palmen, dwars door de Alpen. Het landschap van de Albula- enBerninalijn is nog grotendeels intact, net als de hele spoorweginfrastructuur. Dit is des teopmerkelijker, aangezien de spoorlijn vol in bedrijf is. Met een dagelijkse dienstregeling staatde lijn net als 100 jaar geleden in dienst van het personen- en goederenvervoer. Hij maakt hetmogelijk om de bergwereld op een unieke manier te beleven, op misschien wel de mooistenoord-zuidverbinding die er bestaat.

Kern- en bufferzones

Zoals de naam al doet vermoeden, omvat het UNESCO-werelderfgoed «Rhätische Bahn in hetlandschap Albula/Bernina» niet alleen de treintrajecten zelf, maar ook het omliggendelandschap. Er wordt onderscheid gemaakt tussen de kernzone met de spoorlijnen zelf, en deaangrenzende bufferzones, waarmee het cultuur- en natuurlandschap wordt bedoeld. De Albulalijn van Thusis naar St. Moritz (in 1903 voltooid) en de Berninalijn van St. Moritz naar Tirano in Italië (in 1910 voltooid) vormen met hun gezamenlijke lengte van 122 kilometer de«rode draad», oftewel de kernzone van het werelderfgoed. Deze rode draad voert op deAlbulalijn bijvoorbeeld door keertunnels en op de Berninalijn over het beroemde keerviaduct bijBrusio. In totaal gaat de Rhätische Bahn op de Berninalijn over 52 bruggen en door 13 tunnelsen galerijen, op de Albulalijn zelfs over 144 bruggen en door 42 tunnels en galerijen. Tijdens derit passeert de trein 19 plaatsen op Zwitsers grondgebied om te eindigen in het ItaliaanseTirano.De culturele waarde van de Albula- en Berninalijn ligt niet alleen in de circa 100 jaar oudespoorweginfrastructuur zelf, maar evenzeer in het samenspel tussen trein en landschap.Daarom wordt de kernzone omgeven door bufferzones, waardoor het landschap er als het warein opgenomen wordt en een wezenlijk onderdeel vormt van de beleving van de treinreis erdoorheen. Er zijn drie bufferzones: een met waardevolle culturele bezienswaardigheden enplaatsen van nationaal belang in de onmiddellijke nabijheid van de kernzone en een waar inrecenter tijden woonwijken en kleine ambachts- en industriezones zijn ontstaan. De derdebufferzone omvat het verderweg gelegen, vanuit de trein zichtbare landschap.

Meer informatie: www.rhb.ch